Walliser Bote

Godfried Hoogeveen

A. Grichting - Walliser Bote 10 en 14 Augustus 2010

In het vierdelig pianotrio B-Dur, D 898 van Schubert, waarin naast de pianiste Rodrigues en de cellist Hoogeveen ook nog de violist Liviu Prunaru optrad, was de volle instrumentale klank van dit werk bijzonder fascinerend.

Tijdens het langzame, "dromerige" tweede deel, het met veel muzikale verve gebrachte scherzo en het choreografische, op het Schubertlied "Skolie" alluderende en volksmuziekachtige rondo lieten de drie solisten een uitstekend samenspel zien, alsook superieure tempo's en een boeiende vormgeving van de overgangen, kortom: een muzikale betovering!

In plaats van de eerste dirigent Alexander Dmitriev was het de pianiste Eliane Rodrigues die zowel tijdens het rondo "Krakowiak" alsook in de beide pianoconcerten van Frédéric Chopin naar het oude voorbeeld vanaf haar pianostoel het orkest dirigeerde, dat aan de muziekcultuur van Sint-Petersburg deed denken. Ondanks haar soepele en slanke figuur deed zij dit met een verbazingwekkende kracht en fantasie. Ze wist het orkest uit te dagen, liet het ook zelfstandig spelen, om het dan tijdens de openingen, tussendelen en de tutti-inzetten al zijn mogelijkheden en muzikale kracht te laten ontplooien. Het is een schitterende verwezenlijking dat Saas-Fee een zo gekwalificeerd orkest mag ontvangen.

Deze uitvoering van Chopin à la Rodrigues - Eliane speelde in een echte krachttoer ook de beide pianoconcerten Opus 21, f-mol en Opus 11, e-mol - werd gekenmerkt door een grote motorische kracht en een verbluffende pianotechniek van de soliste die in haar rode jurk een echte bundel energie leek.

Rodrigues bewees haar gave om een dergelijke intensieve muzikale prestatie neer te zetten vooral ook tijdens de meer ingehouden delen, in het pianoconcert in f-mol enigszins tijdens het idyllische middenstuk, waarin kennelijk als hulde aan een door Chopin vereerde zangeres een liedachtig thema werd afgewisseld door parelende beekjes. Ook het tweede deel van het pianoconcert in e-mol, dat werd gebracht als een langzaam larghetto met als opschrift "Romance", was indrukwekkend. Deze stukken, maar ook een lyrische toegift die werd afgedwongen door de staande ovatie van het publiek, maakten duidelijk dat Rodrigues de voorbije vijf jaar, waarin ze in de hele wereld heeft opgetreden, maar niet meer in Saas-Fee te horen was, nog aan artistieke en muzikale kracht heeft gewonnen.