Antwerpen Kapel Elzenveld 14 december 08

Eliane Rodrigues wordt Chopin of omgekeerd
In Chopins Andante Spianato et grande Polonaise Brillante opus 22, waar het concert mee opende, hoorden we Rodrigues het Poolse klaviergenie tot leven wekken. Via een dromerig beeld ontwaakt de Meester en komt bruisend tot leven. Schitterend. In de Ballade I in g opus 23 hoorden we dan weer eerder een musicus die allerlei spanningen en frustraties wil uiten, het eigenlijk uitschreeuwt en toch zich ergens inperkt. Over de Ballade II, de Polonaise in Fis en de Ballade III in As leidde Eliane Rodrigues in zeer uitgesproken eigen vormgeving de luisteraars naar de grandioze Polonaise l'Héroique. Hoe dan ook, deze polonaise is onder haar handen naast fragiel erg majestatisch.


Reden te over om een bisnummer af te smeken. Rodrigues raakte iedereen in het diepste van het hart. Ze legde haar ziel - weer eens - bloot door een zo liefelijk werkje van Chopin te spelen en in dankbaarheid uit te voeren. Dankbaarheid niet alleen aan de componist, maar uitdrukkelijk gericht aan verplegers en andere ziekenzorgverstrekkers - zoals ambulanciers die haar zelf voor korte tijd na een rugkramp moesten meenemen. Voor het concert aanving zag ze de verslagenheid bij deze mensen toen in de vlakbij gelegen kliniek, iemand het niet gehaald had ondanks de allerbeste zorgen. Die diepe gevoeligheid die Eliane Rodrigues in alles typeert, legde ze in dat hemelse bisnummer dat menigeen een traan ontlokte.
Ludwig Van Mechelen - Klassiek Centraal 16.12.08
www.klassiek-centraal.be